“In het derde studiejaar was ik verliefd op juffrouw Anita. Op het examen zang - ik kon eigenlijk helemaal niet zo goed zingen - keek ik naar haar en ik zong alsof er een engelke in mijn keel zat met een heel klokkenspel erbij. Juffrouw Anita was mijn eerste muze.”

Na haar volgden er nog vele andere… diva’s, tragédiennes, kunstenaressen, superpoezen en moeilijke tantes.

In deze lecture performance onthult Pascale wie en wat haar inspiratie inblaast en wat ze ermee doet. Volgens Platel past het stuk op dit moment goed in haar leven. “Het klopt gewoon, het gaat over muzes en sterke vrouwen. Sommige vrouwen zijn zelfs echte diva's, nu bestaan die niet meer. Vandaag zijn het sterren, zoals Madonna, alle mysterie is verdwenen. Precies dat maakte die vrouwen toen tot diva's. Zelf ben ik allesbehalve een diva, in België zou dat gewoon te onnozel zijn.”

Naast de bekende inspiratiebronnen, duikt Platel ook in haar persoonlijk leven. “Voor de toeschouwer is dat misschien net leuk. Zo vertel ik over mijn tante. Niemand in het publiek kent die vrouw, maar dat maakt de nieuwsgierigheid ook groter.” De verhalen zijn doorspekt met muziek en filmfragmenten.

“Ik ben er zo eentje die Pascale Platel zelf inspirerend vindt. Om de vanzelfsprekendheid waarmee ze te allen tijde geheel en al zichzelf is. Om de volstrekt unieke manier waarop zij naar de mensen en de wereld kijkt. Om haar fantasie. Haar humor. Haar culot. Haar nieuwsgierigheid.”
(Griet Op de Beeck in De Morgen)

"Wat ik zo heerlijk vind aan Pascale Platel, is dat ze de dingen zo mooi zegt. Waarmee ik bedoel: ze zegt niet alleen de juiste dingen, ze zegt ze ook op de juiste manier. Hoe ze de woorden tragédienne, schabouwelijk, summum, uitspreekt. Zo schoon, zo fijntjes...... en het loont de moeite. Want al na amper vijf minuten heb je het gevoel: ik zit hier niet in een theaterzaal, maar bij Pascale Platel thuis, en Pascale vertelt mij haar verhaal. Of tenminste, het verhaal van haar diva’s, in wiens privé-leven ze af ten toe gaat kijken. Waarmee ze haar eigen privé-leven ook wat uitlegt.” (Rudy Tollenaere in Het Nieuwsblad)

www.pascaleplatel.be