‘Please, be seated.’ is een conceptuele fotoreeks over verlaten, eenzame stoelen. Stoelen, jarenlang gebruikten vaak misbruikt, van de een op de andere dag in de steek gelaten…

Ik hou van stille, sobere en naakte beelden die op het eerste gezicht niet veel te vertellen hebben. Maar toch roepen ze een bepaald gevoel op: bevreemding, verdriet, hoop. Iedereen interpreteert dit en ik vind het belangrijk dat je dit als kijker zelf kan invullen en linken aan persoonlijke gebeurtenissen.

Al deze stoelen zijn gefotografeerd in verlaten panden, huizen, kastelen,... zonder iets in scène te zetten. Het is net of de stoel je iets wil vertellen en je uitnodigt om even te gaan zitten. Ze krijgen van mij alle ruimte en de ontwikkeling heb ik bewust sober gehouden.

A father reading his son’s report
A mother waiting for the father to come home
A son smiling at the ice cream on the table
A daughter weeping because her boyfriend doesn’t call
An officer with bad news
A postman with a package
A grandmother with cake
A friend visiting
And now,
No one but you.
Please, be seated.

(Piet Notteboom)