KINDEREN/THEATER

Familie Flöz

Teatro Delusio

Een blik achter de schermen van het theater

Het is eigenlijk niet meer dan terecht. Nooit staan zíj in de schijnwerpers, niemand kent hún namen, maar ze zijn o zo belangrijk voor degenen die zich daar wél in mogen koesteren. Sterker nog: zij richten de spots op de sterren van het ballet, de opera, het toneel. Maar in ‘Teatro Delusio’ zijn zij eindelijk in het middelpunt: Bob, Bernd en Ivan, toneelmeester en theatertechnici. Drie persoonlijkheden, heel verschillend, maar allen zeer expressief, ondanks hun statische maskers.

Dat laatste is typisch voor de voorstellingen van Familie Flöz uit Berlijn. Die houden het midden tussen (levensgroot) poppentheater en mime. Woorden vinden de ‘familieleden’ van het in 1994 opgerichte gezelschap overschat en totaal overbodig, zij zeggen alles met hun welsprekende lichaam. En dus komen ruzie, een dromerige ontboezeming, schuchtere toenaderingspogingen en conflict even helder over als wanneer zij er lappen tekst over hadden gedeclameerd. Een recensent schreef dat sommige bezoekers het theater verlaten met de stellige indruk dat ze wel degelijk dialogen hebben gehoord.

In de voorstelling krijgen we te zien hoe de wereld áchter het podium eruitziet, daar waar de harde werkelijkheid, met al zijn teleurstellingen, zichtbaar wordt achter de illusie van het toneel. Het is een rommelige ruimte, vol rondslingerende rekwisieten, gereedschappen en bundels elektriciteitssnoer. De drie mannen doen er hun werk, ieder op zijn eigen manier en naar zijn eigen temperament. De een voortdurend bang dat de zaken uit de rails lopen als hij er niet op toeziet, de ander allang blij als hij een stukje kan lezen, de derde voortgedreven door íets te veel geldingsdrang - wat ook gevolgen heeft voor de sterren vóór het achterdoek ...